1/2
  • Ariën Rasmijn

Blues



Het Caribbean Sea Jazz Festival krijgt dit jaar geen sponsoring van ATA en is dus afgeblazen. De reden was vrij duidelijk en organisator Erik-Jan Eman was toen ik hem gisteren voor de krant belde – en dat siert hem – ook vrij open; de laatste twee edities trokken te weinig buitenlandse bezoekers. En laat dat nou de belangrijkste voorwaarde zijn voor sponsoring. Het is ook geen kleine opgave: Garandeer een minimum van 1500 extra bezoekers uit het buitenland naar je festival en je krijgt 650.000 florin. Voor een festivalorganisator op Aruba is dat eigenlijk ook de enige weg die bewandeld kan worden. Aruba is klein, Gregory Elias woont op een ander eiland en alle wegen leiden naar de Aruba Tourism Authority. En zij willen – terecht – extra bezoekers als return on investment. CSJF schoot in de afgelopen twee jaar met een paar honderd man tekort. Voor een derde strike was geen geduld meer. Probeer het volgend jaar weer eens. Maar een jaar overslaan is funest voor zo’n evenement en dus lijkt de kans vooralsnog groot dat CSJF op het festivalkerkhof terechtkomt samen met het Aruba Jazz & Latin Festival, het Aruba International Film Festival, Electric en Love Festival.


De cijfers zijn hard en met een koud hart valt het besluit ook wel te begrijpen, maar leg dat maar eens uit aan het publiek. Zij zijn namelijk hun jaarlijkse tuinfeest kwijt. Who cares hoeveel toeristen er wel of niet kwamen. CSJF was van óns. Onze beste muzikanten speelden er elk jaar. Onze kunstenaars exposeerden er en wij kwamen er om te genieten van de bands en vooral ook de sfeer, om lekker te eten van onze restaurants en om elkaar tegen te komen. Zowel de eerste locatie in en rond Cas di Cultura als de tweede bij Renaissance had een ongedwongen, gemoedelijke vibe en het festival zelf was elk jaar gewoon heel goed georganiseerd. Erik-Jan en zijn team hadden er een goed geoliede machine van gemaakt en dat is, zeker wanneer je kijkt naar andere festivals, uniek. Dat het misschien aan echt pakkende headliners ontbrak elk jaar doet daar niets aan af. Een echt festival is namelijk een totaalervaring, veel meer dan een rij VIP-tafels, premium bar, een enorm podium en een dure line-up op een uiteindelijk toch vrij anonieme containerhaven. Caribbean Sea Jazz had karakter. De persoonlijkheid van Erik-Jan Eman, of je hem of zijn achternaam ziet zitten of niet, zat erin gebakken. Maar de cijfers spreken voor zich en het is jammer dat alleen aan de hand van die criteria een festival van deze omvang op Aruba kan worden gerealiseerd.


Misschien is een meer flexibele opstelling met een lagere drempel en minder geld, zoals Erik-Jan zelf ook tijdens het interview aangaf, toch een duurzamere oplossing. Want voor ons, de lokale bevolking en voor het toch al karige culturele aanbod op Aruba (ja, ook naar toeristen toe), is het verdwijnen van het Caribbean Sea Jazz Festival een groot verlies. Mijn beste CSJF-herinneringen? Zelf een keer oude funkplaten mogen draaien en toen Pete Philly voor het eerst (en laatst) voor zijn vader optrad. Laten we hopen dat het volgend jaar alsnog lukt. Het is ons allemaal gegund.

Abona na nos newsletter

  • White Facebook Icon