1/2
  • Ariën Rasmijn

Harde reset


Ben ik zo cynisch, of wordt er zelfs nu de vulkaan is uitgebarsten en er geen weg terug is campagne gevoerd? Aruba krijgt extra tijd om wat details uit de RFT/ZBO te onderhandelen en dat is inderdaad een verdienste voor premier Wever-Croes, hoewel nog helemaal niet duidelijk is wat eruit gaat komen. Punt is dat Aruba in de afgelopen maanden het beter heeft gedaan dan Cura en SXM. Hier hebben we de boel niet in de fik gestoken en het is, hoewel twee hele maanden te laat, gelukt om op de lonen van ambtenaren en ambtsdragers te korten. Dat, samen met de koele houding van de premier, betaalde zich uit. De andere eilanden hebben vooralsnog niets. Wij hebben iets meer ruimte en de premier loopt geen gezichtsverlies op. Integendeel, ook nu wordt Tanchi op handen gedragen. Dit is dan ook het moment waarop zij laat zien hoe meesterlijk zij politiek kan bedrijven.  


Tijdens de bijeenkomst met alle politieke leiders werd er door alle politici vooral toneel gespeeld. Dat hoop ik tenminste, want als een Ricardo Croes gaat roepen dat we door Nederland worden verkracht en daar ook echt in gelooft, dan is het duidelijk dat hij al deze jaren niet echt heeft opgelet en krijg ik flashbacks naar 2014 toen Juan David Yrausquin als een malloot riep dat Nederland een pistool tegen het hoofd van Aruba hield. Calm down, Karen! Voor de premier was die bijeenkomst eigenlijk ook weinig meer dan een photo-op, maar electoraal gezien wel een hele belangrijke. Alle partijleiders als makke kinderen om het schoolhoofd heen. Die foto zien we volgend jaar zeker weer tijdens de campagne. Nee, het waren de hoofden van dienst die echt zinnige dingen vertelden en dat geldt met name voor Derrick Werleman van de Directie Financiën. Zijn verhaal was duidelijk: Het is ernst en alles is voor de komende tijd helemaal kapot. Meer hoefde er ook niet gezegd te worden, maar vertel dat maar eens aan Booshi en Ricardo...


Dat Nederland vals en meedogenloos kan zijn is ook niets nieuws. Dat wisten we al letterlijk een paar eeuwen lang. Voor Mark Rutte zijn ‘we’ maar een bron van ergernis, een stomme afleiding van waar het voor hem echt om gaat, namelijk de coronacrisis in eigen land in toom houden. Rutte wil al heel lang een ‘one size fits all’ voor Aruba, Curaçao en St. Maarten en wie dit niet zag aankomen liegt of is hartstikke naïef. Dat we in 2014 een eigen aparte College Financieel Toezicht kregen na de hongerstaking van Mike Eman was al een stunt en dat weten wij zelf ook wel. Als Covid-19 nooit was gebeurd dan hadden we het ook never nooit vrijwillig opgegeven. But here we are. En dus laat Rutte tuinkabouter Knops de bende aan deze kant van de oceaan opknappen met een simpele opdracht: Sla het ijzer nu het heet is. Dwing de eilanden tot hervormingen in ruil voor liquide steun en maak de boel uniform en overzichtelijk.  


Dit hadden wij hier allang moeten zien aankomen. Een beetje logisch nadenken is al genoeg om ervan uit te gaan dat er niet zoiets bestaat als een renteloze lening, of dat er enig gewicht is aan het sentimentele argument van ‘elkaar belangeloos bijstaan’, net als wij voor hun deden in de jaren veertig en vijftig van de vorige eeuw. Met een beetje logisch nadenken en jawel, echt leiderschap, kom je bovendien ook wel tot de conclusie dat bepaalde veranderingen die pijn doen maar voor de lange termijn hard nodig zijn het beste nu kunnen worden genomen. De crisis heeft dat mogelijk gemaakt en ook hier geldt, ‘never let a good crisis go to waste’. De pensioenleeftijd omhoog, ambtenaren naar huis, de invoering van een echt BTW, dit zijn allemaal zaken die jaren geleden gedaan hadden moeten worden. Ik kan mij voorstellen dat Evelyn Wever-Croes zich, ook met het oog op haar politieke nalatenschap, realiseert dat deze veranderingen die voor corona politiek onmogelijk waren nu wel kunnen, nee moeten worden uitgevoerd en dat ze een grote impact zullen hebben op de toekomst van dit land, evenals de politieke reset die nu gaat plaatsvinden als gevolg van het RFT/ZBO. Wij morren, maar de leiders van morgen zullen dankbaar zijn. En uiteindelijk gaat het om hun. Alleen, hoe verkoop je dit nu aan je volk en vooral aan jouw nationalistisch ingestelde aanhang? Hoe voorkom je dat zij zich tegen jou keren en de straat op gaan? Je gaat verontwaardigd doen, natuurlijk. Een boze brief sturen naar Mark, een foto maken bij het graf van Betico. Alles om de achterban gerust te stellen en de campagne op koers te houden. En alles om maar niet hardop te hoeven zeggen dat we stelselmatig gefaald hebben in de afgelopen 34 jaar. Dat we onze Status Aparte totaal hebben mismanaged en Betico's droom hebben verkwanseld met wanbeleid. Dat het grote experiment, grotendeels door ons eigen toedoen, is mislukt. Dat we met z'n allen 34 jaar lang in een fantasie hebben geleefd waarin iedereen een dikke baan voor altijd bij de overheid kon hebben, alles kon en mocht als je dat jaar maar de juiste kleur had en er gratis gezondheidszorg was voor iedereen.

Knops had het tijdens de persconferentie over financieel wanbeleid in de afgelopen acht jaar. Zonder twijfel bleek de spendeerdrift van de kabinetten Mike Eman 1 en 2 de genadeklap, maar was het ook maar een nummer in een lange reeks van greatest hits op gebied van idioot beleid. Zo hebben Nel Oduber, Booshi Wever en Rudy Croes bijvoorbeeld het hele ambtenarenapparaat volgestouwd met hun aanhang, met alle gevolgen vandien voor onze openbare financiën, om maar een ding te noemen.


Het is tijd voor een harde reset, en dat weet Evelyn Wever-Croes zelf ook. Daar ben ik inmiddels van overtuigd. Maar zoiets hardop zeggen is spelen met vuur. Zeker wanneer het aan de belangen komt van mensen wiens hele bestaan gebaseerd is op hun band met de partij. Die gaan nu het hardst schreeuwen en opjutten. Vraag het anders maar aan Atan Lee. 

Ad SETAR Complete 60+.gif

Abona na nos newsletter

  • White Facebook Icon